تبليغاتX
کلاهبرداری مای کارت mycardsgroup.com
خداحافظ سال 85 
ریشه هایش مرعوب سرکشی باران و باد٬

             چنگ انداخت بر عمیق ترین نقطه ی خاک ٬

                               آنگاه که باز هم عریانی شاخه ها٬

                                 رویای رستن را دست برآوردند بر آسمانها

                                               که زمین پوشانده ی ململ شکوفه هاست!

و اینک باد سرمست٬

                   زوزه کشان٬

                         رایحه ی خوش شکوفه ها را به هرسو

                                                                             می کشد!

                                                                                                            (ف.فریاد)

 

 

 

سال ۸۵ با همه خاطرات خوب و بدش داره تموم میشه یا بهتر بگم تموم شد!من اعتقاد ندارم که بدیها رو باید فراموش کرد٬نه اونا رو باید به خاطر داشت تا همیشه! تا قدر شادی و خوشی دونسته بشه!منم سال ۸۵ رو فراموش نمیکنم!میخوام با زنده نگه داشتن یاد این سال تا آخر عمرم قدر چیزی که خدا بهم داد رو بدونم!قدر عشقی که واسم یه رویای دور دست نیافتنی بود!قدر ندا رو!

تو یه کتابی خوندم وقتی که زندگیت به تاریک ترین لحظه اش میرسه همیشه به خودت بگو پس دیگه الان نزدیک خوشی و شادیمه!چون این قانون طبیعته که بعد تاریکی روشنایی بیاد!پس خوشحال باش که بد ترین چیز رو چشیدی و دیگه نوبت شادی تو هستش!

میدونم تو سال ۸۵ معنی واقعی حکمت خدا رو چشیدم و اون موقع که فکر میکردم خدا تنهام گذاشته اشتباه میکردم!و خدا بیشتر از خودم یا هرکس دیگه ای هوامو داشت و بهم کمک کرد.اونم یه طوری که خودم نمیفهمیدم!اما الان که به عقب نگاه میکنم تو لحظه لحظه اش جا پای خدا رو میبینم!

ندای خوبم٬ این اولین بهاریه که با همیم٬  تا ۱۰۰ تا بهار کلی وقت داریم!

 

بدون تو جذاب ترین و با شکوه ترین حادثه ی زندگیه منی! و

                 با تو انگار تو بهشتم٬با تو پر سعادتم من!

                      دیگه از مرگ نمیترسم٬عاشق شهامتم من!

 

 

                             عیدت مبارک بانوی موسیقی و گل!

 

 

 ودر آخر یه صحبت خصوصی با خدا در مورد آینده:

خدا٬ خدا ٬ خدایا٬اگر به کام من جهان نگردانی

                                                جهان بسوزانم!

اگر خدا٬خدایا٬ مرا بگریانی٬من آسمانت را

                                            ز غم بگریانم!

|+|
نوشته شده توسط مردی که دنیا را فروخت در دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385 و ساعت 12:24
 
در هیابانگ لطیف افسانه های دلدادگی٬

                                     به قدمت تاریخ٬

                      سهم من

                              آه ناکشیده ی عاشقی٬

                                         به زیر ماهتاب شبی روشن هم

                                                                                نبود؟

آنجا که مرز بیداریست٬

              در آن آغاز وهم و نیاز٬

                       همیشه یا حتی گاهی٬

                                 رویای کسی بوده ام؟

                                     یا دیدگان منتظری در بهت دوری ام٬

                                                      با اشکهای داغی نسوخت؟

در خاطرم شهزاده نبوده ام هرگز٬

                      یا سواره ی اسب سپید خیال!

                         که در کناره ترین دنیای روشن دلباختگان٬

                                                 انزوای سایه ای بودم٬

                                                   نادیده انگاشته و همیشه ناپیدا!

چه خیالی!

 چه خیالی!

   و افسوس!

          در آن افتراق سکوت و هیاهو

              تنها جامه ی خاموشی ِ رنگ باخته ای

                                                   به تن داشتم

                                                 غرق گل و لای فراموشی٬

                                                   و هرگز رویای کسی نبوده ام!

                                                                             (ف .فریاد)

 

۱ . سلاااااااااااااااااااااااااااااام.من اومدم فعلا!البته نیمچه سربازما!آخه اعزام نشدم!از شانس من روز اول که رفتم اتوبوس واسه اعزام نبود یه گروهمون برگشتن!روز بعد که رفتم گفتن پادگان کرمانشاه پر شده و خلاصه اینکه گفتن باید برم و اردیبهشت بیام!اینجوری وقت جوون مردم رو تلف میکنن دیگه!الان همکلاسیای من طرحشون تموم شده من نشستم شاید ببرنم خدمتتتتتت!خودشون دو زار نظم ندارن میخوان به ما تو سربازی نظم یاد بدن!

۲ . قبلنا که وبلاگم کامنت پذیر بود یکی کامنت گذاشته بود که به جای اینکه مثله پیرزن ها غر بزنم یه چیز به درد بخور بنویسم این تو!یعنی ما دیگه اختیار وبلاگمون رو هم نداریم؟این جا غر نزنیم بیایم تو وبلاگهای شما غر بزنیم؟ای بابا!بعدشم هدف من که سرگرم کردن شما نیست!هدف اصلیه من اینه که طرح های شعریم حفظ بشن!آخه من به طور مفرطی شلخته ام!البته  در آینده شاید تو میهن بلاگ یه وبلاگ درست کردم واسه نوشتن خاطرات روزانه!البته الان نه چون سرم شلوغه!و آدرسش رو هم به کسی نمیدم تا امنیت خاطر داشته باشم!

۳. این روزا یه طورایی سرم شلوغه!از درس خوندن بگیر تا چیزای خصوصی!نمیدونم چرا درس خوندن انقدر واسم سخت شده!ولی خوب وقتی تخصص پروتز شهید بهشتی منتظرمه دیگه این حرفا قبول نیست!بعدشم من به عنوان یه آدم بیکار که داشتن شماره ی نظام پزشکیم به سربازی رفتنم وابسته هست تنها کاری که از دستم بر میاد درس خوندنه دیگه!

۴ . نکته جالب اینکه کامپیترم هنوز ویروسیه!نمیدونم این تعمیر گاه محترم غیر از تعویض مادر بردی که خودشون سوزوندن کار دیگه ای هم کردن یا نه؟

۵ .این شعر بالا شرح حال الان نیستا!حال و احوال ما الان توووووووووووووووپه با طعم عشق!

۶ .یه مدت حس میکردم استعدادم حروم شده که اومدم دندونپزشکی  اما الان میدونم که اگر استعدادی و جود داشته باشه میتونه هر مساله ای رو تبدیل به فرصت کنه!پس راهش متخصص شدنه و بعد اینکه همیشه از نظر علمی از دیگران برتر باشی!پس قدم اول فقط تخصصه!

۷ .ندا !وقتی دارم درس میخونم وقتی صدای SMS میاد این دل من میخواد پر بزنه چون میدونم تویی و وقتی جمله ی خسته نباشیدت رو میخونم همه ی خستگی هامو فراموش میکنم!آخ که چقدر صدای خنده هات رو که هرشب از پشت تلفن میشنوم دوست دارم!

|+|
نوشته شده توسط مردی که دنیا را فروخت در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 22:20